“Alsof er een dam werd doorgebroken – alle schaamte, angst en woede over mijn stotteren stroomden eruit.”
Dat ervoer Gina Waggott toen ze in 1997 een mailtje terugkreeg van haar popidool Scatman John, die op dat moment de hitlijsten bestormde met zijn merkwaardig-enthousiasmerende song ‘Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop’.
Gina, toen 16, had niet zomaar een fanmail geschreven. Volgens haar “een lange, wanhopige e-mail” die John Larkin (echte naam) herkende als “schreeuw om hulp”. Wat volgde was een opbeurende correspondentie en daarna zelfs een telefoontje. “This is Juh-Juh-Juh-John.”
Dat haar idool op tv openlijk stotterde en haar nu zelfs stotterend opbelde, veranderde haar leven. Gina omschrijft zichzelf als ‘verborgen stotteraar’. Uit schaamte, zweeg ze, vermeed ze mensen en zocht ze steeds synoniemen.
“Je hoeft je stotteren helemaal niet te verbergen”, zei de grote artiest tegen de jonge Gina. Dat kost je je leven! Zelf was hij ooit in heroïne gevlucht en daar bijna aan overleden. Je stotteren mag er zijn, leerde hij, het gaat erom wat je zegt, niet hoe.
Aangemoedigd door Scatman John, liet Gina de woorden eventjes komen zoals ze komen. “Ah!” zei hij. “It’s so b-b-b-b-beautiful to hear you stutter.”
Gina: “Toen kon ik het loslaten, mijn diepgewortelde overtuiging dat ik moet klinken zoals iedereen klinkt. Tot dan toe had ik altijd geleerd dat stotteren een gebrek is, dat je moet zien te genezen, dat betreurd moet worden, dat overwonnen moet worden. Ik wist toen nog niet dat stotteren neurologisch is, waarop wilskracht geen vat heeft. Het was niet mijn schuld dat ik stotterde, leerde John mij. Ik hoefde mij er niet voor te schamen.”
Het zou nog jaren duren voordat de schaamte verdwenen zou zijn. Tegenover de woorden van Scatman John, stond immers de stotterindustrie die propageerde dat je er vanaf kunt en moet komen. Gina liet de woorden steeds vaker komen zoals ze komen. Het maakte niet meer uit, omdat John haar had laten ervaren hoe het is als stotteren er gewoon mag zijn. Door openlijk te stotteren, gaf hij Gina haar stem terug.
Tegelijk was Gina – onder al zijn fans – een van de weinigen die echt begreep waar de hit ‘Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop’ werkelijk over ging. Gina, nu: “Eén van de meest radicale uitingen van disability pride uit het MTV-tijdperk.”
Scatman John overleed in 1999 op 57-jarige leeftijd. Bijna 30 jaar later brengt Gina Waggott haar idool weer tot leven, in de weergaloze biografie ‘Scatman John: The Remarkable Story of the World’s Unlikeliest Popstar’ (Bloomsbury Publishing Plc). En vandaag ook nog in The Guardian!
Scatman John gaf Gina Waggott haar stem terug, haar stotterende stem. Die mag gehoord worden en daar hoef je je niet voor te schamen. 🦜
Lees het artikel van Gina Waggott in The Guardian en bestel hier het boek.
.