Naar de inhoud springen
Home
Blog
Boek
Contact
Over ons
Visie en missie van De Stotterbond
Home
Blog
Boek
Contact
Over ons
Visie en missie van De Stotterbond
De Stotterbond
Invloedrijke logopedisten zoals Theo Schoenaker en Adriaan Bertens hadden weinig op met acceptatie van stotteren
Lees verder
Er is inmiddels een bieb te vullen met schadelijke onzin van logopedisten en stottertherapeuten
Lees verder
Visie en missie van De Stotterbond
Lees verder
‘Stotteren, er is wat aan te doen!’, luidt de titel van een stigmatiserende StotterFonds-folder waarin gesproken wordt over ‘stotternarigheid’
Lees verder
‘Als de werknemer na therapie makkelijker spreekt, komt dit de werksituatie ten goede’, schrijft Demosthenes/StotterFonds in stigmatiserende folder die eigen handel aanprijst
Lees verder
Ooit breekt de dag aan dat stotteren ons niet meer kwalijk wordt genomen
Lees verder
Deze StotterFonds-cartoon is stigmatiserend, validistisch en discriminerend: een klap in het gezicht van de inclusiebeweging
Lees verder
‘Stottervrijheid is wat ik nu eindelijk ervaar. Dus niet vloeiend spreken, wel vrij van stotterangst’
Lees verder
Het stigma op stotteren, dat het je eigen schuld is ‘als je nog steeds stottert’, wordt al decennia gevoed door het StotterFonds
Lees verder
Del Ferro-doorverwijzer betoogt op Wereldstotterdag dat stotteren ‘er niet mag zijn’
Lees verder
Berichten navigatie
Previous
Berichten navigatie
Pagina
1
…
Pagina
3
Pagina
4
Pagina
5
Pagina
6
Pagina
7
…
Pagina
9
Berichten navigatie
Next
Zoeken
Recente berichten
‘Baat het niet, dan schaadt het wél’ Een kritische analyse van het Lidcombe Programma voor jonge stotterende kinderen
Scatman John maakte van stotteren zijn handelsmerk. 27 jaar na zijn overlijden wordt in een biografie duidelijk hoe revolutionair hij was
Er verschijnen nog steeds artikelen in de media over het ‘overwinnen van stotteren’. Dat zou bij andere handicaps ongepast zijn
‘Stotteren roept vaak iets bij toehoorders op, die dan boven je gaan staan of zeggen: rustig maar’
‘Als stotterende kinderen ervaren dat ze oké zijn zoals ze zijn, durven ze contact te maken’