Cijfers over stotteren zijn altijd een beetje fuzzy. Vaak wordt geroepen: 1% van de bevolking stottert. Maar wat zegt dat eigenlijk? De een stottert bij elk woord, de ander heeft manieren gevonden om het te verbergen (vaak ten koste van deelname aan het leven). En in hoeverre je last hebt van stotteren, hangt vaak meer af van je omgeving dan van de hevigheid zelf.
Daar komt nog iets bij: ons stotterhoofd (sorry voor deze uitdrukking) zit vaak vol met (tegenstrijdige) instructies van alle therapeuten die we in de loop der jaren hebben versleten. Therapie-loyaliteit of juist therapie-aversie doen de verstandhouding in de stottergemeenschap niet altijd goed.
Over één cijfer zijn we het wél eens: wie vertegenwoordigen al decennialang de belangen van stotterende Nederlanders in Den Haag? In eigen tijd, op eigen kosten, vaak tegen de stroom in? Dat zijn precies twee mensen: Henk Zeggelaar en Dini Zeggelaar-Molendijk van Stichting Support Stotteren.
🎖️ Als iemand een lintje verdient, dan zijn zij het wel. Dank voor jullie onvermoeibare inzet!