De Stotterbond

‘Kan ik beter een baan nemen waarbij ik niet zo veel hoef te praten?’, luidt een vraag in de Q&A-sectie op de StotterFonds-website. Er wordt doorverwezen naar de folder ‘Stotteren en werk’, waarin degene die stottert geproblematiseerd wordt. Terwijl zo’n folder nu juist een kans is om werkgevers te leren omgaan met deze spraakvariatie.

In de folder staan zinnen die zelfs tot een klacht kunnen leiden bij het College voor de Rechten van de Mens over schending VN Verdrag Handicap. Zoals: “Voor bepaalde functies is goede communicatie wenselijk. Overleg of extra training zinvol is. Stimuleer therapie door tijd beschikbaar te stellen. Wanneer de werknemer na therapie makkelijker spreekt, komt dit de werksituatie ten goede.” Mag dit ook tegen een slechthorende of slechtziende werknemer gezegd worden? “Blijf werken aan je gehoor!” / “Blijf werken aan je zicht!” Natuurlijk niet!

De werkgever hoort de stotterende werknemer helemaal niet aan te sporen om ‘beter te communiceren’. Stotteren is een handicap waarin de stotterende sollicitant zelf ervaringsdeskundige is. Stotterende volwassenen hebben er vaak alles aan gedaan. Zo’n therapieverwijzing kan opgevat worden als signaal dat stotteren er niet mag zijn. Dat het StotterFonds dit stimuleert is echt foute boel.

De winst voor de werkgever zit ‘m juist in het stottervriendelijker maken van de werkomgeving, in inclusief personeelsbeleid. Vragen wat de stotterende werknemer nodig heeft om goed te kunnen functioneren en gelijke kansen te krijgen in loopbaanontwikkeling. Het voor je stotterende werknemer opnemen als een klant het stotteren niet accepteert. Geen woord daarover in die stigmatiserende ‘medisch model’-folder…

En waarom deze zin? “Durf op een losse manier te stotteren, dan hoeft het je carrière niet in de weg te staan.” Waar slaat dat op? Zou de werknemer dan denken: ‘Ah ja, natuurlijk, ik moet gewoon losser stotteren!’ En anders een promotieblock?

Het is van een achterlijkheid die je verwacht van leken, niet van een organisatie die zichzelf StotterFonds noemt en al 27 jaar een hap neemt uit de PG-subsidie die bedoeld is voor de patiëntenvereniging. Dat het een oude folder is, doet niet terzake. Er wordt op 6 november 2025 nog naar doorverwezen. Deze folder richt al jaren schade aan.

En dan deze zin: “De telefoon blijft een belangrijk communicatiemiddel. Niet alles is met e-mail op te lossen! (..) Wanneer je hulp wilt bij het leren sturen van een telefoongesprek, kun je terecht bij een logopedist-stottertherapeut.” Is dit hier de Stotterindustrie die spreekt? Alles voor de handel?

Het is therapiepromotie vóór en na, en dan ook nog eens de achterhaalde variant. De patiëntenvereniging Demosthenes hoort hard weg te rennen bij zo’n conservatief zorgloket. De praktijk is echter dat het de eigen subsidie deels doorschuift naar dit StotterFonds. Waarom grijpt niemand in?

Nabericht: de folder op de pagina van het StotterFonds is inmiddels vervangen door een nieuwe versie (die wij nog moeten lezen en controleren). Punt is wel dat de oude folder vele jaren online stond en zo een stigmatiserende en negatieve rol had in de publieke beeldvorming rondom stotteren. Voorlopig laten wij (als bewijs) nog even de oude folder hier staan (zie hieronder). Binnenkort verwijderen we ook die om te voorkomen dat de foute teksten in die folder zonder context verspreid worden.

Bron: https://www.stotteren.nl/volwassenen/veelgestelde-vragen/719-kan-ik-beter-een-baan-nemen-waarbij-ik-niet-zoveel-hoef-te-praten.html

Tot vorige week stond op de ‘Geef Geld’-pagina van het StotterFonds: “𝗛𝗲𝗹𝗮𝗮𝘀 𝗶𝘀 𝗵𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗴 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘇𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗱𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝘀𝘁𝗼𝘁𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝘂𝗶𝘁 𝗶𝘀.” De missie, ja zelfs de missie (!) van het StotterFonds, luidde: “Het probleem stotteren de wereld uit.” Meer hierover:

Meer informatie? Mail: info@stotterbond.nl. Online reageren kan via: https://www.linkedin.com/posts/stotterbond_kan-ik-beter-een-baan-nemen-waarbij-ik-niet-activity-7392134784820334592-5gAO?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAAFBH_sBwboX7QavkUsCSyYZHwCNv41koRI