Een beeld zegt meer dan duizend woorden. In een cartoon op de website van het StotterFonds, dat de voorlichting doet voor patiëntenvereniging Demosthenes, zien we een kind te midden van bezorgde ouders. De moeder heeft letterlijk de handen in het haar, de vader kijkt vol onbegrip.
In het praatwolkje zien we het kind stotteren: “I-ik..ik..ik… W-w-w Wil”. Het kind ziet er niet gelukkig uit. Er wordt een huisarts bijgehaald, die zegt: ‘Nog te jong, wacht maar af.’ In een volgend shot komt de zin van het kind eruit: “I.. ik W… wil op tijd stottertherapie!’ Het kind straalt, de ouders stralen.
In dit plaatje wordt goed duidelijk waar het misgaat bij het StotterFonds, dat helaas nog steeds gezien wordt als neutraal loket voor hulpzoekenden. Voor de inclusiebeweging is dit beeld een harde klap in het gezicht. De woorden worden zelfs voor het kind ingevuld, een absolute no-go. Is het toondoofheid van deze conservatieve stottervoorlichter, of gaat het om het vol krijgen van de logopediepraktijken? Het ene is zo mogelijk nog erger dan het andere.
Het kind wordt in deze cartoon geproblematiseerd vanwege variatie in de spraak, zoveel is duidelijk. Iedereen is bezig met het kind. Nergens de kanttekening dat de ouders, die zo van het stotterende kind in de stress schieten, misschien wel bijgespijkerd moeten worden. Het kind wordt pas weer begrepen, gewaardeerd en blij als het ‘normaal’ leert praten. Dit is de making-of van een trauma.
Wij zijn hier niet tegen therapie (er zijn goede ontwikkelingen in het ‘sociale model’, vooral buiten Nederland), maar de manier waarop hier de meest foute soort (medisch model) gepromoot wordt, doet denken aan therapie voor ‘genezing van homoseksualiteit’. En dat anno 2025… Dit moet stoppen!
Tegelijk is het plaatje, dat al zeker sinds 2022 op de website van het StotterFonds staat, veelzeggend: het laat zien hoe intolerant en afwijzend de omgeving nog reageert op stotterende kinderen. Hoe achterhaald het denken is van de instituten die het leven voor ons juist beter moeten maken.
Deze cartoon stigmatiseert en werkt discriminatie in de hand. Vreselijk dat voor deze therapie-PR subsidiegelden misbruikt worden die bedoeld zijn voor de stottergemeenschap. Wie zich met de beste bedoelingen laat voorlichten door het StotterFonds krijgt zo een nog slechter beeld over mensen die stotteren. De samenleving is al stottervijandig genoeg, bleek uit ons onderzoek ‘Stotterend solliciteren‘. Dit kunnen we er gewoon niet bij hebben. Waarom werkt het behandelveld ons steeds zo tegen? Waarom gaat patiëntenvereniging Demosthenes daarin mee? Welke belangen worden hiermee gediend?
Tot vorige week luidde de missie van het StotterFonds zelfs: “Het probleem stotteren de wereld uit.” Die werd toen nog verdedigd door de woordvoerder. Wij zien het niet meer goedkomen met deze club en pleiten daarom voor spoedige opheffing. Een eerste stap is terugtrekking van de patiëntenvereniging Demosthenes uit deze stichting. En terugvordering van verkeerd besteed publiek geld (sinds 1998).
De Conservatieve Stotterindustrie wordt al gefinancierd door zorgverzekeraars, die onvoldoende op de hoogte zijn van de misstanden. Wrang dat er PG-subsidie van de overheid gaat naar foute voorlichting die het stigma op stotteren (dat je er makkelijk vanaf kunt en moet komen) nog meer voedt. Wie stottert, verdient niet correctie door een intolerante omgeving en onkundige hulpverleners maar acceptatie en begrip.
Stotterdiscriminatie door therapeuten/logopedisten. Wacht niet af, doe er wat aan!
