{"id":3282,"date":"2026-09-14T10:50:36","date_gmt":"2026-09-14T10:50:36","guid":{"rendered":"https:\/\/stotterbond.nl\/?p=3282"},"modified":"2026-09-14T10:51:32","modified_gmt":"2026-09-14T10:51:32","slug":"het-vermijden-en-niet-accepteren-van-stotteren-saboteerde-mijn-leven-schrijver-gina-waggott-in-een-bbc-interview","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stotterbond.nl\/index.php\/2026\/09\/14\/het-vermijden-en-niet-accepteren-van-stotteren-saboteerde-mijn-leven-schrijver-gina-waggott-in-een-bbc-interview\/","title":{"rendered":"‘Het vermijden en niet accepteren van stotteren saboteerde mijn leven’ – schrijver Gina Waggott in een BBC-interview"},"content":{"rendered":"\n

Schrijver Gina Waggott gaf zojuist een interview aan BBC Radio. Veertig minuten lang sprak ze vrijuit – met lekker veel stotters. Een ontroerend verhaal over hoe de stotterende artiest Scatman John ooit haar leven redde. Letterlijk: door haar schaamte voor haar stotteren wilde ze als tiener niet meer…

De song ‘Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop’ veranderde alles. Toen ze die nummer 1-hit via de radio hoorde – en later vernam dat John Paul Larkin (zijn echte naam) ook stotterde – voelde ze zich eindelijk geborgen en begrepen.

Vanwege pesterijen, bracht Gina haar dagen destijds zwijgend door. Als ze toch moest praten, deed ze dat met een hoog stemmetje dat stotteren onderdrukte. Ze ontwikkelde ‘verborgen stotteren’. Situaties en woorden vermijden. Niemand wist op een gegeven moment nog wat er met haar aan de hand was. Er werd zelfs getwijfeld aan haar gehoor.

Een vreselijke jeugd, blikt ze terug. Waarin ze ook nog haar moeder verloor. “Als je iets van jezelf verbergt, zoals stotteren, dan is het moeilijk om nog jezelf te zijn. Je kunt niet uitdrukken wat je wil uitdrukken. Ik had gewild dat ik het stotteren niet verborgen had, maar het was om mijzelf te beschermen.”

Gina belde ook niet meer. Toen de sms opkwam, stortte ze zich daarop. In restaurants bestelde ze alleen wat ze zonder stotteren kon uitspreken. “Dat was niet alleen een vermijdingstechniek, het was mijn overlevingstechniek.”

In het radio-interview met BBC-presentator Jo Fidgen stottert ze nu meer dan vroeger. Maar ze is ook meer zichzelf dan vroeger. In haar jeugd voelde ze zich ongelofelijk eenzaam. Logopedisten destijds zaten vooral op de ‘fix’. “Maar ik kon met eigen technieken al vloeiend spreken. Ze wisten niet wat ze met mij aan moesten en zeiden: dan kunnen wij je niet helpen.”

Het vermijden en niet accepteren van stotteren saboteerde mijn leven, zegt Gina. “Ik vermeed lessen waar je hardop moest lezen. Leraren zeiden: als je zo blijft stotteren, dan kun je allerlei beroepen niet uitoefenen. Iedereen vertelde mij wat ik niet kon. Niemand kwam met oplossingen. Niemand begreep wat stotteren echt is en wat het voor mij betekende.”

Dit alles bracht haar tot een zelfmoordpoging toen ze 14 jaar was. Kort daarna hoorde ze voor het eerst Scatman John op de radio. Die rapte over dat je lief voor jezelf moet zijn, dat je niet alleen bent. Zijn repertoire ging over zelfvertrouwen. “En van zijn eigen stotteren had hij een liedje gemaakt.”

Gina besloot hem te mailen, een nieuw medium in 1997. Wat er toen gebeurde, hoor je in het BBC-interview. Dit is een van de meest complete, bijzondere en ontroerende interviews die er over stotteren is. Lees daarna vooral ook de biografie die Gina Waggott scheef over haar stotterheld: ‘Scatman John. The Remarkable Story of the World’s Unlikeliest Popstar’.

Dankjewel, Gina! Je brengt Scatman John voor ons tot leven. Wat hij voor jou deed, doe jij – via jouw verhalen over hem – nu ook voor ons. Dankjewel.

Beluister hier het BBC-interview<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
“Je hoeft je stotteren helemaal niet te verbergen”, zei de artiest Scatman John tegen zijn fan Gina Waggott. Bijna 30 jaar later schrijft zij een revolutionaire biografie over hem<\/a><\/blockquote>