{"id":3085,"date":"2026-06-28T13:57:54","date_gmt":"2026-06-28T13:57:54","guid":{"rendered":"https:\/\/stotterbond.nl\/?p=3085"},"modified":"2026-06-28T14:58:17","modified_gmt":"2026-06-28T14:58:17","slug":"stotteren-in-het-hart-van-de-democratie-nu-ook-in-pekela","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stotterbond.nl\/index.php\/2026\/06\/28\/stotteren-in-het-hart-van-de-democratie-nu-ook-in-pekela\/","title":{"rendered":"Stotteren in het hart van de democratie. Nu ook in de gemeenteraad van Pekela"},"content":{"rendered":"\n

“Het gaat mij om wat ik zeg, niet hoe ik het zeg.” Met deze woorden begint Leoni Lukens-Lowes<\/a> (43) een inspirerend interview in Dagblad van het Noorden<\/a><\/em>. Ze is fractievoorzitter van de Socialistische Partij in de Gemeente Pekela \u00e9n zij stottert.

Lukens werd daar vroeger mee gepest. Niet alleen door klasgenoten, ook door een leraar. “Dat heeft veel met mijn zelfbeeld gedaan.”

Het pesten werkte nog jaren door, ook in haar studiekeuze. “Ik wilde geen functie waarbij ik veel de telefoon moest opnemen en gesprekken moest voeren. Ik dacht dat werken met dieren veel beter bij mij paste.”

Uiteindelijk koos ze t\u00f3ch voor een beroep waarin spreken een groot onderdeel is: audicien bij Hans Anders. “Iemand die niet goed hoort, heeft baat bij rust. Ik heb dat ook.”

Over therapie merkt ze op: “Vroeger was het idee: ‘zorg maar dat je ervan afkomt’. Dat zal bij mij nooit lukken. De rest leert er maar mee omgaan. Ik heb niet gefaald.”

In haar interview prijst ze geen therapie\/methode aan die gericht is op vloeiendheid. “Stotteren hoort bij mij.” Wel heeft ze baat bij moderne logopedisten die haar leerden “beter met het stotteren om te gaan”.

Op haar weblog schrijft<\/a> Leoni Lukens regelmatig over wat het stotteren met haar doet en hoe ze daar haar weg mee vond.

Een pareltje<\/a> is dit inzicht: “Misschien zit de echte beperking niet in het spreken zelf, maar in hoe we kijken. In de labels die we plakken. In de verwachtingen die we hebben van wat \u2018normaal\u2019 is. Want als we alleen luisteren naar hoe iets klinkt, missen we soms wat er gezegd wordt. En juist daar zit de waarde.” \ud83c\udfc6

Beste Leoni, geachte volksvertegenwoordiger, dank u wel! Het gaat er inderdaad niet om hoe iets gezegd wordt, maar om wat je zegt. En toch: door te stotteren in het hart van de democratie, geeft u ons wel een stem. Daarmee normaliseert u stotteren in praatberoepen en dat maakt de arbeidsmarkt weer een stukje toegankelijker. Veel dank daarvoor! \ud83c\udfa4 \ud83e\udd9c

Wie stottert en ervan droomt ooit politicus te worden, weet nu: dat kan en mag gewoon, want Leoni Lukens ging ons voor. Dat is van grote waarde. \ud83d\udce3<\/p>\n\n\n\n

\n
Stotteren in het Portugese parlement. Daar kan het gewoon (in het Britse Lagerhuis helaas niet)<\/a><\/blockquote>