Waarom bleef je er dan ook zo lang? Dat horen werknemers met een beperking nogal eens als ze na jaren uitgevallen zijn. Het is dan hun schuld dat ze zich in functioneringsgesprekken lieten afrekenen op hun handicap. Dat ze daardoor geen promotie kregen. Zij lieten dat immers toe en hadden gewoon de vrijheid om ergens anders te solliciteren. Toch, of niet?
Ja, bij De Stotterbond geloven wij zeker in eigen verantwoordelijkheid. Maar gediscrimineerd worden is nooit je eigen verantwoordelijkheid! De werkgever heeft de plicht om een gezonde werkomgeving te creëren voor mensen met een handicap. En als die handicap echt beperkend is, dan ook om een voorziening te treffen. Het VN Verdrag Handicap is niet voor niets ingesteld.
De meeste mensen die stotteren hebben geen voorziening nodig. Dat verschilt enorm per individu, en ook per werkomgeving. Maar stel je eens een stotterende verpleegkundige voor die niet met patiënten mag spreken, alleen medicijnen mag prepareren? Is dat rechtvaardig? Beter kan de werkgever (het ziekenhuis) vierkant achter die verpleegkundige gaan staan, en zeggen: onze verpleegkundige heeft het recht om te stotteren, en als jij daar als patiënt moeite mee hebt, dan ga je maar naar een ander ziekenhuis!
Dat geldt ook voor beroepen als makelaar, loket-ambtenaar, journalist, ober, consultant. Alle functies waarin spreken tot de kerntaken behoort. Mensen die hevig stotteren zie je die beroepen niet vaak uitoefenen. Ook omdat ze al anticiperen op de afwijzing. Dat moet anders, dat kan anders!
Michael Vermeule, expert hierin, heeft daarop het antwoord. Lees hier over zijn visie en aanpak.